موارد فسخ قرارداد کدام است؟

در قراردادهای تعمیر خودرو (بین مالک خودرو و تعمیرگاه/تعمیرکار)، اصول حاکم همان قواعد عمومی قراردادها در حقوق ایران است؛ یعنی قانون مدنی (به‌ویژه مواد 10، 219 تا 230، 237 تا 246، 355، 377، 380، 386 و نیز قواعد خیارها) و حسب مورد، مقررات خاص اتحادیه‌ها/صنفی و قانون حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان خودرو. موارد فسخ می‌تواند قراردادی (توافقی) یا قانونی باشد. مهم‌ترین مبانی فسخ: 1) موارد فسخ مبتنی بر توافق (شرط فسخ) - طرفین می‌توانند در متن قرارداد شروطی برای فسخ پیش‌بینی کنند، مانند: - تأخیر بیش از مهلت معین در تحویل خودرو یا اتمام تعمیر. - افزایش غیرموجه هزینه‌ها بالاتر از سقف توافق‌شده بدون اخذ رضایت کتبی. - استفاده از قطعات غیر اصلی/غیر مورد توافق. - عدم ارائه فاکتور رسمی و گارانتی قطعات/خدمات. - کشف عیب اساسی در خودرو که تعمیرگاه از اعلام آن خودداری کرده یا توان فنی لازم را نداشته است. مبنای صحت این شروط: ماده 10 قانون مدنی (اصل آزادی قراردادها) و ماده 219 (لازم‌الوفا بودن عقود). 2) موارد فسخ قانونی (خیارات) در صورت سکوت قرارداد، قانون مدنی خیاراتی را برای برهم‌زدن عقد پیش‌بینی کرده است. رابطه حقوقی تعمیر خودرو معمولاً ماهیتی شبیه به عقد اجاره اشخاص (اجرت‌المثل عمل) یا مقاطعه/عقد انجام کار دارد و قو