بهعنوان وکیل، پیشنهاد میکنم در قراردادهای تعمیر خودرو (بین تعمیرگاه/تعمیرکار و مالک خودرو) علاوه بر درج اطلاعات پایه، حتماً بندهای پیشگیرانهای اضافه کنید که ریسک اختلاف را به حداقل برساند. چارچوب حقوقی کلی این روابط عمدتاً تابع قواعد عمومی قراردادها در قانون مدنی (بهویژه مواد 10، 219، 220، 221، 222، 226، 227، 230، 515 ق.آ.د.م درباره خسارت دادرسی) و قواعد مسئولیت مدنی (قانون مسئولیت مدنی مصوب 1339) است. مهمترین بندهای پیشنهادی: 1) مشخصات دقیق طرفین و خودرو - مشخصات کامل مالک/نماینده، تعمیرکار/واحد صنفی (بههمراه شماره پروانه کسب). - مشخصات خودرو (VIN/شماره شاسی، پلاک، کیلومتر کارکرد، رنگ، آپشنها). - صورتجلسه تحویل: ثبت وضعیت ظاهری، لوازم جانبی، ایرادات موجود، سوابق تصادف/غرقآب/تعویض موتور یا گیربکس. پیوست عکس/ویدئو. 2) موضوع و دامنه خدمات - شرح دقیق کار: عیبیابی، تعویض قطعه، تعمیر جزء مشخص، سرویس دورهای، رنگ/صافکاری، برق/ECU، تستهای لازم. - حدود اختیارات تعمیرکار برای بازکردن قطعات، تست رانندگی، یا واگذاری بخشی از کار به پیمانکار فرعی (با اجازه کتبی). 3) قطعات و کیفیت - تعیین نوع قطعه: اصلی (OEM)، افترمارکت معتبر، استوک/استفادهشده، تعمیر قطعه موجود. - منبع تهیه قطعه و فاکتور رسمی به نام مشتری یا تعمیرگاه. - تضمین اصا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
