تناقض اظهارات در معنای حقوقی، به ناسازگاری ماهوی میان گفتهها یا نوشتههای یک شخص (اعم از طرف دعوا، شاهد، کارشناس یا مطلع) در مراحل مختلف رسیدگی یا در یک مرحله اطلاق میشود؛ بهنحویکه جمع منطقی آنها ممکن نباشد یا نتیجهگیری حقوقی واحدی از آن حاصل نشود. به بیان ساده، وقتی فرد درباره یک واقعه واحد، دو یا چند روایت ارائه میکند که با هم قابل جمع نیستند و یکی، دیگری را نفی میکند، دچار تناقض اظهارات شده است. نکات کلیدی و آثار حقوقی: - تمایز با اختلاف جزئی: تفاوتهای جزئی، ابهام یا تکمیل بعدی جزئیات لزوماً تناقض محسوب نمیشود. تناقض وقتی است که یک بیان، بیان دیگر را از حیث عناصر اساسی واقعه نقض کند (زمان، مکان، نحوه وقوع، فاعل/مباشر، نتیجه). - جایگاه در ادله: در نظام ادله ایران، دادگاه در ارزیابی ارزش و اعتبار اظهارات و شهادت، به انسجام و ثبات آن توجه میکند. مطابق مواد ۱۲۵۷
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری