برای بهرهبرداری حقوقی از اظهارات ضد و نقیض شاهدان طرف مقابل، باید تناقضها را مستند، جهتدار و مطابق قواعد آیین دادرسی برجسته و تبدیل به «اماره قضایی» یا «تزلزل دلیل» کنید. راهکارهای عملی: 1) شناسایی و مستندسازی تناقض - تناقض درونگواهی: تفاوت اظهارات یک شاهد در مراحل مختلف (کلانتری/بازپرسی/جلسه دادگاه). ماده ۱۹۹ قانون آیین دادرسی مدنی و ماده ۲۱۲ به بعد در باب ارزیابی ادله به قاضی اختیار میدهد که به مجموع اوضاع و احوال توجه کند. در کیفری نیز ماده ۲۱۱ قانون آیین دادرسی کیفری امارات قضایی را معتبر میداند. - تناقض بین شهود: اختلافهای ماهوی (زمان، مکان، نحوه وقوع، نقش اشخاص، وسیله ارتکاب) نسبت به اختلافهای جزئی (جزئیات فرعی). روی اختلافهای مؤثر تمرکز کنید. 2) استفاده از سوابق و مکتوبات - تطبیق صورتجلسات: اظهارات در گزارش ضابطان، تحقیقات دادسرا و جلسه دادگاه را کنار هم بگذارید و موارد اختلاف را بهصورت سؤا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری