پاسخ کلی (با استناد به قوانین آیین دادرسی مدنی و کیفری ایران): 1) تمایز مهم: نادرستیِ «ادعا/مستندات» یا «بیان کذبِ آگاهانه» - اگر طرفی صرفاً ادعایی اثباتنشده یا مستنداتی مخدوش ارائه کند، موضوع در چارچوب ایراد و دفاع و ارزیابی ادله بررسی میشود. - اگر طرفی عامداً اطلاعات خلاف واقع ارائه دهد (تحریف سند، جعل، گواهی کذب، شهادت دروغ، اظهارات خلاف حقیقت به قصد گمراه کردن دادگاه)، علاوه بر بیاعتباری ادله در دعوا، میتواند واجد وصف کیفری باشد (برای نمونه: جعل و استفاده از سند مجعول مواد 523 به بعد قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، شهادت دروغ ماده 650 همان قانون، گزارش خلاف واقع ماده 697). الف) در دعوای حقوقی (آیین دادرسی مدنی) - زمان طرح ایراد: - به محض اطلاع و در «اولین فرصت» ضمن لوایح یا در اولین جلسه دادرسی مطرح شود. وفق مواد 84 و 87 ق.آ.د.م، ایرادات باید پیش از ورود در ماهیت یا در نخستین جلسه اعلام شوند؛ هرچه طرح ایراد زودتر باشد، شانس پذیرش و ترتّب اثر بیشتر است. - در مورد ادلهای که بعداً ابراز میشود (مثلاً سندی که در جلسه دوم ارائه میگردد)، ایراد باید «فوراً پس از رؤیت» و در همان مرحله رسیدگی مطرح شود. - چگونه طرح شود: - ایراد شکلی و ماهوی نسبت به دلیل: به اعتبار سند، اصالت، شرایط شکلی، انتساب، انکار و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری