مسؤولیت مدنی ناشی از اطلاعات نادرست چگونه تحقق می‌یابد؟

پاسخ کوتاه: مسؤولیت مدنی ناشی از ارائه اطلاعات نادرست به دادگاه زمانی محقق می‌شود که اطلاعات خلاف واقع باعث ورود ضرر به دیگری شود، فعل زیانبار و ضرر و رابطه سببیت احراز گردد، و تقصیر ارائه‌دهنده (یا ضمان بدون تقصیر در موارد خاص) قابل انتساب باشد. جبران شامل الزام به پرداخت خسارات (مادی و معنوی) و اعاده وضع به حال سابق است. در مواردی که دروغ در قالب شهادت، کارشناسی، ترجمه یا دعوای واهی رخ دهد، قوانین خاص آیین دادرسی و کیفری نیز علاوه بر قواعد عام مسؤولیت مدنی قابل اعمال‌اند. توضیح تفصیلی: 1) مبنای حقوقی مسؤولیت مدنی - قواعد عام: مواد 1 و 2 و 3 قانون مسؤولیت مدنی 1339 و قواعد عام اتلاف و تسبیب در قانون مدنی (مواد 328، 331، 332، 1 ق.م.م). به موجب ماده 1 قانون مسؤولیت مدنی: هر کس بدون مجوز قانونی عمداً یا در نتیجه بی‌احتیاطی به حیثیت، جان، مال، آزادی یا شغل یا هر حق دیگری از حقوق افراد لطمه وارد کند، مسؤول جبران خسارت است. - شرایط تحقق: - فعل زیانبار: ارائه اطلاعات خلاف واقع به مرجع قضایی (اعم از اظهارنامه، لوایح، دادخواست، شهادت، گواهی، گزارش، نظریه کارشناس، ترجمه، امارات ساختگی). - ورود ضرر: ضرر مادی (محکومیت ناروا به پرداخت، توقیف اموال، هزینه دادرسی، خسارت تأخیر، محرومیت از منافع) و ضرر معنوی (لطمه به حیثیت، آبرو، آلام روحی)؛ ماده 1 و 9 ق.م.ا و ماده 1 و 2 ق.م.م و ماده 171 قانون اساسی درباره جبران خسارت ناشی از تصمیمات