پاسخ کوتاه - حقابه، حق مکتسبه بهرهبرداری از آب (مثلاً از رودخانه، نهر، قنات، چاه یا چشمه) به میزان و نوبت معین برای مصرف مشخص (کشاورزی، شرب، صنعت و…) است. - اصل بر قابلیت انتقال حقابه است، اما با شرایط و تشریفات قانونی و البته بدون لطمه به حقوق اشخاص و مصالح عمومی. - حقابه قابل ثبت رسمی است و در عمل هم در دفاتر اسناد رسمی و نیز در دفاتر ثبت آب/ادارات ثبت اسناد (حسب مورد) ثبت میشود؛ ولی رعایت مقررات خاص آب و اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح ضروری است. توضیح حقوقی 1) تعریف و مبنا - مطابق مواد 158 تا 160 قانون مدنی، اشخاص میتوانند نسبت به آب حق ارتفاق یا حق انتفاع خاص (معروف به حقابه) داشته باشند؛ این حق غالباً بر مبنای سابقه استیفاء و عرف محل شکل میگیرد. ماده 156 ق.م نیز حق انتفاع از مباحات را به تبع حیازت میپذیرد. - قانون توزیع عادلانه آب مصوب 1361 و آییننامههای آن، نظام حقوقی آبهای سطحی و زیرزمینی را تنظیم میکند. به موجب ماده 1 و 2 این قانون، اصل حاکمیت و اختیار دولت نسبت به آبهای عمومی برقرار است؛ اما حقوق مکتسبه اشخاص (نظیر حقابههای قدیمی) به رسمیت شناخته میشود و باید در حدود پروانه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
