حقابه چیست؟ - حقابه در حقوق ایران حقی عینی تبعی و متعلق به مال غیرمنقول (منبع آب) است که به موجب آن، صاحب حق میتواند مطابق میزان و نوبت معین، از آب رودخانه، قنات، چشمه، چاه یا شبکههای آبیاری برای مصارف مشخص (کشاورزی، باغی، شرب دام، صنعتی و…) بهرهبرداری کند. - مبنای ایجاد حقابه میتواند: سابقه عرفی و تاریخی (حِیازت و تقدّم در انتفاع)، قرارداد و مصالحه، یا مجوزهای قانونی و اداری باشد. - مهمترین مبانی قانونی: - قانون مدنی: مواد 158 تا 171 (در باب احیای اراضی موات و حِیازت آبها و حقوق ارتفاقی)، مواد 93، 95 و 102 به بعد (در خصوص ارتفاقات و نحوه ایجاد و انتقال آنها). - قانون توزیع عادلانه آب مصوب 1361 و اصلاحات بعدی (بهویژه مواد 1، 18، 20، 21، 29 و 30) که حاکمیت و مدیریت دولتی بر منابع آب عمومی را مقرر و لزوم اخذ پروانه و رعایت حقابههای مکتسبه را تصریح میکند. - آییننامههای اجرایی قانون توزیع عادلانه آب و دستورالعملهای وزارت نیرو/شرکتهای آب منطقهای درباره تشخیص، ثبت و حفاظت از حقابهها. - نکته: حقابه با “سهمالمالکانه آب” در برخی انهار سنتی و نیز با “پروانه بهرهبرداری آب” یا “کارت آب” در شبکههای مدرن ممکن است از نظر منبع و مرجع اعطا متفاوت باشد؛ اما در هر حال، انتقال آن تابع مقررات خ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
