در خشکسالی تکلیف حقابه چگونه است؟

حقابه چیست؟ - حقابه در حقوق ایران حقی عینی و ارتفاقی بر استفاده از مقدار معینی از آب یک منبع (رودخانه، قنات، چشمه، کانال یا شبکه آبیاری) برای مصرف مشخص (معمولاً کشاورزی) است که بر مبنای سابقه و میزان بهره‌برداری عرفی و قانونی تثبیت می‌شود. این حق می‌تواند ناشی از: 1) سابقه انتفاع و عرف محل (حقابه عرفی)، 2) اسناد رسمی یا حکم دادگاه، 3) مجوز و پروانه بهره‌برداری از مراجع صلاحیت‌دار (وزارت نیرو) باشد. مبانی قانونی: - قانون مدنی: مواد 93، 95، 96، 158 تا 160 و 161 ناظر بر ارتفاقات و حقابه؛ ماده 158 حق مجرای آب و ماده 159 حق شرب را از مصادیق ارتفاق می‌داند. - قانون توزیع عادلانه آب 1361: مواد 1، 18، 19، 20، 29، 30 و 45 مهم‌ترین مواد درباره مالکیت عمومی آب‌ها، شناسایی حقوق مکتسبه و تنظیم برداشت و انتقال هستند. - آیین‌نامه‌ها و مقررات وزارت نیرو و مصوبات شورای عالی آب درباره صدور/تمدید/انتقال پروانه‌ها و برنامه‌های تخصیص. قابلیت انتقال حقابه - اصل: حقابه قابل نقل و انتقال است، اما انتقال آن تابع تشریفات و محدودیت‌های قانونی و فنی است. -