پاسخ کوتاه: ملاک اصلی «اهلیت» در بستر بیماری، وجود «قصد و رضا» و «تمیز و عقل» در لحظه انجام معامله است. بیمار بودن بهخودیِخود مانع معامله نیست؛ اما اگر بیماری بهحدی باشد که اراده را مخدوش کند (عدم درک ماهیت و آثار معامله)، معامله باطل یا قابل ابطال میشود. علاوه بر آن، در مورد «مَریضِ مُوت» محدودیتهای ویژهای بر تصرفات رایگان (مثل هبه) و حتی بعضاً هبههای معوّض یا صلحهای بلاعوض اعمال میشود. راهنمای عملی و حقوقی 1) معیارهای سنجش اهلیت در بستر بیماری - بلوغ، عقل و رشد: طبق مواد 210، 211، 212 و 213 قانون مدنی، متعاملین باید عاقل، بالغ و رشید باشند و قصد و رضا داشته باشند. - قصد و رضا: ماده 190 ق.م. قصد طرفین و رضای آنها را از شرایط اساسی صحت معامله میداند. اگر بیمار بهعلت شدت بیماری، هوشیاری و درک کافی از موضوع، ثمن، تعهدات و آثار معامله را نداشته باشد، «قصد معیوب» تلقی و معامله باطل است. - تمیز و آگاهی در لحظه انعقاد: ملاک، وضعیت ذهنی در همان لحظه امضاء
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری