پاسخ کوتاه: بله؛ انتقال اموال در بستر بیماری (بهویژه در حالت احتضار) در حقوق ایران احکام و محدودیتهای ویژهای دارد. مهمترین تمایز میان «عقد معوض قطعی» (مثل بیع با ثمن عادلانه) و «تصرفات مجانی یا وصیتمانند» است. همچنین «مرض موت» قواعد خاصی دارد که میتواند معاملات را نسبت به ورثه و دیان (طلبکاران) قابل خدشه کند. راهنمای عملی و نکات حقوقی: 1) تمایز میان وصیت و هبه و بیع - وصیت: تا یکسوم (ثلث) ترکه نافذ است و بیش از آن منوط به اجازه ورثه است (مواد 843 و 846 قانون مدنی). وصیت تملیکی در بستر بیماری کاملاً رایج است اما محدود به ثلث. - هبه در مرض موت: اگر در آستانه فوت انجام شود و رایگان باشد، در حکم وصیت تلقی میشود و بیش از ثلث بدون اجازه ورثه نسبت به مازاد نافذ نیست. در فقه و رویه، هبات بلاعوض در مرض موت غالباً به عنوان «تصرفات موتهبه مرض الموت» تابع قواعد وصیت دانسته میشود. - بیع (معامله معوض): اگر واقعی و با عوض متناسب باشد، اصل بر نفوذ آن است، حتی در مرض موت؛ اما اگر صوری یا به قصد فرار از دیون یا با ثمن غیر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری