چه زمانی انتقال به دلیل فقدان اهلیت باطل است؟

پاسخ کوتاه: اگر هنگام انجام معامله، شخص به دلیل وضعیت روانی/جسمی ناشی از بیماری «قوه تمیز و اراده» نداشته باشد، اهلیت استیفا نداشته و معامله او باطل است. اگر اختلال در حدی نباشد که اراده را سلب کند، اصل بر صحت است و صرف بیماری یا کهولت سن، معامله را باطل نمی‌کند. اثبات فقدان اهلیت بر عهده مدعی است و می‌تواند با ادله پزشکی، نظر کارشناسان، شهادت و قرائن انجام شود. چارچوب قانونی - ماده 210 قانون مدنی: متعاملین باید برای معامله اهلیت داشته باشند. - ماده 211: برای اینکه متعاملین اهل محسوب شوند باید بالغ، عاقل و رشید باشند. - ماده 212: معامله با اشخاصی که بالغ یا عاقل یا رشید نیستند به علت عدم اهلیت باطل است. - ماده 213: معامله محجورین نافذ نیست (در خصوص صغیر ممیز، سفیه و مجنون ادواری در حالت افاقه/جنون متفاوت است). - مواد 1207 تا 1214: محجورین (صغار، غیررشید، مجانین) و حدود حجر. - ماده 190 و 191: وجود قصد و رضای طرفین، و اینکه قصد انشاء و کاشف از آن (مانند قبض و اقباض در عین معین) لاز