چگونه عمومی بودن و تعلق ملک به اموال دهیاری یا شهرداری احراز می‌شود؟

پاسخ کوتاه: احراز عمومی بودن ملک و تعلق آن به اموال دهیاری/شهرداری، به استناد اسناد ثبتی و مستندات قانونی (ثبت در دفتر املاک به نام شهرداری/دهیاری یا به عنوان معابر و میادین و اموال عمومی، طرح‌های مصوب شهری و روستایی، صورت‌جلسات واگذاری از مراجع دولتی، سوابق تصرف و تخصیص بودجه نگهداری، و آرای کمیسیون‌ها و مراجع قضایی) انجام می‌شود. در صورت تردید، استعلام رسمی از اداره ثبت اسناد و املاک، بنیاد مسکن/راه و شهرسازی (برای اراضی روستایی/ملی)، اداره منابع طبیعی، و مراجع بالادست (فرمانداری/استانداری) ضرورت دارد. فروش اموال عمومی ذاتاً ممنوع است مگر طبق تشریفات قانونی تبدیل به احسن/خروج از عمومیت شود. توضیح حقوقی و مراحل احراز: 1) مبانی قانونی و تعاریف - قانون شهرداری: ماده 45 و 55 و 101 (اصلاحی) و مواد مربوط به اموال شهرداری؛ معابر، میادین، خیابان‌ها و شوارع، پارک‌ها و املاک مورد استفاده عموم جزء اموال عمومی محسوب می‌شوند و قابل تملک خصوصی نیستند. فروش آن‌ها جز در موارد خاص و پس از خروج از عمومیت و طی تشریفات قانونی ممکن نیست. - قانون فهرست نهادها و مؤسسات عمومی غیردولتی: شهرداری‌ها و دهیاری‌ها نهاد عمومی غیردولتی‌اند؛ اموال آن‌ها حسب مورد به دو دسته اموال عمومی و اموال اختصاصی (اداری/سرمایه‌ای) تقسیم می‌شود. - قانون دهیاری‌های خودکفا و آیین‌نامه‌های مربوط: اختیارات دهیاری در تملک، نگهداری و اداره اموال روستا، با نظارت شورای اسلامی روستا و بخشدار. فروش و صلح و اجاره اموال دهیاری تابع تصویب شورا و تأیید مراجع نظارتی است. - قانون مدنی: مواد 26 و 27 درباره اموال عمومی و دولت؛ آنچه برای مص