برای اثبات خسارتهای مادی ناشی از فعالیتهای معدنی در دادگاه، هرچه رابطه سببیت میان فعل زیانبار و ضرر، و نیز میزان واقعی خسارت، مستندتر و قابل اتکا باشد، شانس موفقیت بیشتر است. در چارچوب قواعد عام مسئولیت مدنی در ایران (مواد 1 و 2 و 3 قانون مسئولیت مدنی، ماده 328 و 331 قانون مدنی، و قواعد لاضرر و تسبیب)، مدارک زیر از نظر محاکم معمولاً مؤثرتر و قانعکنندهتر هستند: 1) اسناد رسمی و مجوزها/قراردادها - پروانه اکتشاف/بهرهبرداری، نقشه محدوده معدنی، گزارشهای فنی رسمی (از وزارت صمت/سازمان صمت استان، سازمان نظام مهندسی معدن). اینها برای تعیین محدوده مسئولیت و احراز تخطی از ضوابط بهرهبرداری مهماند. - قراردادهای بهرهبرداری، پیمانهای استخراج و حمل، که تعهدات فنی-محیطی را نشان میدهند. - مصوبات و صورتجلسات کمیسیونهای مرتبط (شورای معادن استان، کمیسیون ماده 24 منابع طبیعی) که محدودیتها یا شرایط بهرهبرداری را تعیین کردهاند. 2) گزارشهای کارشناسی رسمی دادگستری - موثرترین دلیل در دعوای خسارت مادی معمولاً نظریه کارشناسی رسمی (تکنفره یا هیأت سهنفره/پنجنفره) است؛ زیرا: - میتواند وقوع فعل زیانبار، رابطه سببیت و برآورد ریالی خسارت را توجیه فنی کند. - امکان ارزیابی عوامل مؤثر (نوع خاک/بافت، آبهای زیرزمینی، روش استخراج، ا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری