برای اثبات و اعتباربخشی به ادعای خسارتهای ناشی از فعالیت معدنی در دادگاه، باید سه رکن را منسجم و مستند ارائه کنید: وقوع زیان، فعل زیانبار (فعالیت معدنی) و رابطه سببیت میان آن دو. در دعاوی مسئولیت مدنی، بار اثبات بر عهده خواهان است و دادگاه بر اساس ادله فنی و حقوقی تصمیم میگیرد. چارچوب حقوقی و عملی پیشنهادی: 1) مبانی قانونی و استاندارد اثبات - قانون مسئولیت مدنی 1339: - ماده 1: هر کس بدون مجوز قانونی عمداً یا در نتیجه بیاحتیاطی به دیگری زیان وارد کند، مسئول جبران است. - ماده 3 و 5: دادگاه میتواند برای تعیین میزان خسارت و تقصیر، به کارشناس رجوع کند و همه خسارات مستقیم و متعارف قابل مطالبهاند. - قانون معادن و آییننامههای آن: - مواد مرتبط با الزام به رعایت ضوابط ایمنی، زیستمحیطی و فنی در بهرهبرداری؛ نقض این الزامات قرینهای بر تقصیر یا عدول از استانداردهای حرفهای است. - قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست و قانون هوای پاک: - تکالیف واحدهای صنعتی-معدنی به اخذ مجوزهای زیستمحیطی، رعایت حدود مجاز آلایندهها و انجام پایش. تخلف از این حدود میتواند رابطه سببیت را تقویت کند. - اصول آیین دادرسی مدنی: - مواد مربوط به کارشناسی (مواد 257 به بعد ق.آ.د.م): ارجاع به هیأت کارشناسی (زمینشناسی، ژئوتکنیک، محیطزیست، هیدروژئولوژی) برای احراز سببیت و میزان خسارت. - اصل «تسلیط» و قاعده «لاضرر» در فقه و حقوق ایران: ایجاد ضرر غیرمتعارف به املاک مج
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
