تمکن مالی در حقوق به چه معناست؟

تمکن مالی در حقوق ایران به معنای توانایی واقعی و قابل احراز شخص برای ایفای تعهدات مالی یا تحمل هزینه‌های الزامی است؛ به‌بیان ساده، اینکه شخص «قدرت پرداخت» دارد یا نه. این مفهوم در حوزه‌های مختلف حقوقی کاربرد دارد: دعاوی خانواده (نفقه، مهریه، هزینه حضانت)، اجرای احکام (اعسار و تقسیط محکوم‌به)، تأمین خواسته و خسارت احتمالی، اعطای معافیت‌های دادرسی و… . تمکن معمولاً نقطه مقابل اعسار است. چارچوب قانونی و موارد کاربرد - اعسار از هزینه دادرسی و محکوم‌به: مواد 504 تا 515 قانون آیین دادرسی مدنی و قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی 1394. اصل بر تمکن است و مدعی اعسار باید خلاف آن را اثبات کند (ماده 7 و 8 قانون 1394). - نفقه و مهریه: در تعیین میزان نفقه، «وضعیت مالی زوج» از عوامل مؤثر است (ماده 1107 و 1106 قانون مدنی به‌همراه رویه). در اجرای مهریه، امکان اعسار و تقسیط بر مبنای تمکن یا عدم تمکن بررسی می‌شود (مواد 1، 3، 11 قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی). - تأمین خواسته