پاسخ کوتاه: قاضی «شدت اختلاف اعتقادی» را با جمعآوری ادله و قرائن و سنجش آثار عملی اختلاف بر زندگی مشترک ارزیابی میکند؛ معیار، تبدیل اختلاف به «عُسر و حَرَج» یا «اضرار» است، نه صرف تفاوت نظری. برای این ارزیابی از شهادت، گزارش مددکاری و روانشناسی، اقرار طرفین، محتوای مکاتبات، سوابق شکایات و نحوه اجرای احکام شرعی/عرفی در خانه استفاده میشود. توضیح حقوقی و مستندات: - مبنای حکم: در حقوق ایران، اختلاف صرف در عقاید دینی یا فروع، فینفسه سبب مستقل طلاق نیست؛ اما اگر اختلاف بهگونهای باشد که زندگی را با مشقت غیرقابل تحمل قرار دهد، میتواند ذیل مواد و عناوین زیر موجب طلاق شود: - ماده 1130 قانون مدنی (عسر و حرج زوجه): هرگاه دوام زوجیت موجب عسر و حرج زن باشد، دادگاه میتواند زوج را اجبار به طلاق و در صورت امتناع، به اذن حاکم شرع طلاق دهد. تبصره ماده مصادیق تمثیلی را نام میبرد و حصری نیست؛ تعصبات یا رفتارهای ناشی از اختلاف اعتقادی اگر منجر به مشقت شدید
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری