تکلیف شروط ضمن عقد درباره آزادی‌های مذهبی یا سبک زندگی چیست؟

پاسخ کوتاه و کاربردی (با استناد به حقوق ایران): 1) اصل اختلاف اعتقاد دینی و فرعیات مذهبی - صرف اختلاف در اعتقادات یا سبک دینداری (مثلاً تفاوت در التزام به برخی مناسک یا پوشش یا شیوه تربیت دینی) به خودی خود «از موجبات قانونی طلاق به درخواست زوجه» نیست، مگر آنکه در حد عُسر و حَرَج برسد یا ناشی از عیب یا تدلیس باشد. مستند: ماده 1130 قانون مدنی (عسر و حرج)، مواد 1121 تا 1128 (عیوب/تدلیس)، ماده 1133 (حق طلاق مرد). - اگر اختلاف به حدی باشد که زندگی را برای زوجه با مشقت غیرقابل تحمل کند (مثلاً اجبارهای افراطی، تحقیر، محدودیت شدید ارتباطات، منع کار/تحصیل به بهانه مذهبی، تهدید و آزار)، دادگاه می‌تواند با احراز عسر و حرج حکم طلاق دهد. رویه: مصادیق عسر و حرج به تشخیص دادگاه است و حصری نیست (تبصره ماده 1130). 2) شروط ضمن عقد درباره آزادی‌های مذهبی و سبک زندگی - شروط ضمن عقد نکاح اگر: الف) مخالف مقتضای ذات عقد نباشد، ب) نامشروع/ناممکن/نامعلوم نباشد، ج) خلاف قوانین آمره و نظم عمومی نباشد، قانوناً معتبر است. مستند: مواد 10، 219، 220، 225، 232 و 233 قانون مدنی؛ و نیز امکان درج شروط در سند نکاحیه (بند شروط ضمن