پاسخ کلی (با استناد به قوانین ایران): 1) اصل موضوع: اختلافات اعتقادی و مذهبی، بهتنهایی موجب سقوط حق حضانت نیست. قانون مدنی ایران معیار اصلی را «مصلحت طفل» میداند، نه صرف اختلاف مذهب یا برداشتهای فقهی والدین. 2) مبانی قانونی: - ماده 1168 قانون مدنی: نگهداری اطفال هم حق و هم تکلیف والدین است. - ماده 1169 قانون مدنی: حضانت طفل تا 7 سالگی با مادر است و پس از آن، در صورت اختلاف، تصمیم با دادگاه بر مبنای مصلحت طفل خواهد بود. حضانت فرزند دختر پس از بلوغ غالباً تا 9 سال قمری و پسر تا 15 سال قمری اثر دارد، اما پس از بلوغ، موضوع «حضانت» به معنای حقوقی منتفی و «ولایت» و انتخاب محل سکونت (با لحاظ قواعد) مطرح میشود. - ماده 1173 قانون مدنی: اگر سلامت جسمی یا تربیت اخلاقی طفل در
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
