بهطور خلاصه: درج وجهالتزام در رسید یا قرارداد مرتبط با چک – در صورتی که بهعنوان تعهد مستقل قراردادی برای تخلف معین (مثل تأخیر در پرداخت یا عدم ایفای تعهدات ناشی از رابطه پایه) پیشبینی شود – از نظر حقوق ایران اصولاً معتبر است، اما آثار آن جدا از سازوکار خاص «چک» بوده و تابع قواعد عمومی قراردادهاست. نکات کلیدی و مستندات: 1) اصل اعتبار شرط وجهالتزام - مطابق مواد 10 و 230 قانون مدنی، طرفین میتوانند در قرارداد خود برای عدم انجام تعهد یا تأخیر در ایفای آن، وجهالتزام تعیین کنند. دادگاه مکلف است در صورت تحقق تخلف، همان مبلغ توافقی را حکم دهد، مگر آنکه شرط نامشروع یا مخالف قوانین آمره باشد. - بنابراین اگر در رسید یا قرارداد مرتبط با صدور/تحویل چک، صریحاً برای تأخیر در پرداخت وجه چک یا عدم ایفای تعهد مبنا، مبلغی بهعنوان وجهالتزام تعیین شده باشد، اصل آن صحیح و قابل مطالبه است. 2) تفکیک میان ماهیت چک و شرط قراردادی - چک سند تجاری با آثار خاص قانونی است و مطالبه آن مطا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری