پاسخ کوتاه: هر دو سند اهمیت دارند اما کارکردشان متفاوت است. حکم کارگزینی (حکم استخدامی) سند اصلیِ انتصاب و تعیین وضعیت استخدامی، عنوان شغلی، گروه/رتبه، محل خدمت و حقوق و مزایا است. ابلاغیه معمولاً بهعنوان اعلام و اعمال عملیِ حکم یا دستور اداری (مثل شروع به کار، مأموریت، انتقال، اجرای ارتقا) صادر میشود. در مراجع حل اختلاف کار (هیأتهای تشخیص و حل اختلاف موضوع قانون کار) هر دو قابل استنادند، اما وزن اثباتی و اثر حقوقی هر کدام بسته به موضوع دعوا و سایر دلایل متفاوت است. توضیح تفصیلی: - در روابط مشمول قانون کار: - ملاک شناخت رابطه کارگری–کارفرمایی و حقوق و مزایا، بیش و پیش از هر چیز، وجود کار، تبعیت و پرداخت مزد است (مواد 2 و 7 قانون کار). نبودِ حکم کارگزینی یا ابلاغیه مانع اثبات رابطه کارگر و کارفرما نیست؛ اما وجود آنها میتواند قرینه و دلیل کتبی مهم باشد. - حکم کارگزینی اگرچه در عرف بیشتر در دستگاههای دولتی/
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری