پاسخ کوتاه: به طور معمول، قرار عدم استماع دعوا قابل فرجامخواهی نیست و راه صحیح اعتراض، تجدیدنظرخواهی است؛ مگر در موارد استثنایی که قانون بهصراحت فرجام را تجویز کرده باشد. توضیح مبانی و راهبردها: 1) ماهیت قرار عدم استماع دعوا - قرار عدم استماع دعوا تصمیم ماهویشکل (ولی غیرقاطع اصل حق) است که ناظر به عدم امکان رسیدگی ماهوی به دعوا بهدلیل فقدان شرایط استماع (مانند سبق طرح و رسیدگی، عدم رعایت مواعد، عدم ذینفع بودن، عدم طرح دعوای صحیح و...) صادر میشود. - این قرار از حیث قابلیت اعتراض، در زمره «قرارهای قابل تجدیدنظر» قرار میگیرد نه احکام قطعی قابل فرجام. 2) مرجع و شیوه اعتراض - مطابق ماده 331 قانون آی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری