پاسخ کوتاه: در اغلب موارد «طرح موازی دعوا در مرجع صالح دیگر» راهکار مناسبی برای نقض یا دور زدن قرار عدم استماع دعوا نیست و میتواند موجب رد مجدد، اطاله دادرسی، هزینههای زائد و حتی سوءاستفاده از حق تلقی شود. راهکار صحیح، رفع علت صدور قرار و سپس طرح دعوا در مرجع صالح و به شیوه درست است؛ یا اعتراض به قرار در همان مرجع بالاتر. در ادامه، مبانی و راهبردهای عملی: 1) ماهیت و آثار قرار عدم استماع دعوا - قرار عدم استماع دعوا زمانی صادر میشود که شرایط لازم برای رسیدگی ماهوی مفقود است؛ مانند: - طرح دعوا پیش از موعد یا بدون رعایت تشریفات الزامی (مثلاً عدم مراجعه به داوری یا کمیسیون لازم قبل از دادگاه). - عدم اهلیت یا سمت، فقدان نفع یا ذینفع نبودن خواهان. - عدم رعایت مواعد یا ترتیبات قانونی خاص (از جمله مواردی که قانون صراحتاً استماع را منع کرده است). - مبنای قانونی: مواد 2، 3، 48، 51 و 89 قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د.م) به طور پراکنده در خصوص شرایط اقامه دعوا، ایرادات شکلی و آثار آنها قابل استناد است. در رویه، هرگاه مانع قانونی ناظر به امکان ورود در ماهیت باشد، دادگا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری