نسق زراعی چیست و از چه منابعی ناشی می‌شود؟

پاسخ کوتاه و کاربردی 1) نسق زراعی چیست؟ - در حقوق ایران «نسق زراعی» به معنای حق عرفی–قانونی و نسبتِ استیفای منفعت زارع بر قطعه زمین کشاورزی است که بر پایه استمرار زراعت و رابطه استیجاری/مزارعه/مساقات یا تصرفات دیرینه زارع تثبیت شده و برای او نوعی حق عینی تبعی یا حق انتفاع پایدار ایجاد می‌کند؛ به‌نحوی‌که زارع در برابر مالک، دارای موقعیت «صاحب نسق» شناخته می‌شود و تخلیه یا سلب ید از او بدون رعایت تشریفات قانونی و حقوق مکتسبه‌اش ممکن نیست. 2) منابع و مستندات پیدایش نسق - قوانین و مقررات: - قانون اصلاحات ارضی (مصوب 1341 و اصلاحات بعدی) و آیین‌نامه‌های اجرایی آن: مبنای شناسایی حقوق زارعان صاحب نسق و تفکیک مالکیت‌ها پس از واگذاری‌ها. در عمل، دفاتر واگذاری و اسناد صدر اصل اصلاحات ارضی و صورت‌مجالس کمیسیون‌های واگذاری، مبنای شناسایی نسق هستند. - قانون روابط موجر و مستأجر در املاک مزروعی 1339 و مقررات مربوط به حق کسب و پیشه زراعی پیش از اصلاحات ارضی؛ هرچند پس از اصلاحات، نقش اصلی را قوانین اصلاحات ارضی ایفا کردند. - قانون ابطال اسناد فروش رقبات، آب و اراضی موقوفه مصوب 1363 (در خصوص اراضی وقفی) و آرای هیأت نظارت و شورای عالی ثبت در ارتباط با تثبیت یا