در نقش وکیل، برای تنظیم قرارداد عبور لوله آب از اراضی خصوصی، علاوه بر توافقهای کلی، درج بندهای دقیق و شفاف ضروری است تا هم حقوق مالک و هم مجری طرح (دارنده حق عبور) تضمین شود و از اختلافات بعدی پیشگیری گردد. چارچوب کلی میتواند با استناد به قواعد عمومی قراردادها در قانون مدنی (مواد 10، 219، 220، 221، 759 به بعد در باب صلح، و مواد 308 به بعد در غصب و ضمان در صورت ورود خسارت) و نیز مقررات مربوط به «حقارتفاق» (مواد 93 تا 102 قانون مدنی) سامان یابد. در طرحهای عمومی و شمول قوانین خاص، مقررات قانون نحوه خرید و تملک اراضی و املاک برای اجرای برنامههای عمومی، عمرانی و نظامی دولت مصوب 1358 و اصلاحات مرتبط هم باید لحاظ شود. بندهای ضروری پیشنهادی در قرارداد 1) مشخصات طرفین و مبنای حق - مشخصات کامل مالک/مالکان و دارنده حق (شخص حقیقی/حقوقی، شماره ملی/شناسه ملی). - تصریح به مبنای ایجاد حق: صلح حق عبور لوله (بهصورت حق ارتفاق یا حق انتفاع محدود) یا بیع حق، یا اذن معوض/غیرمعوض. - در صورت پروژه عمومی: اشاره به مجوز قانونی و مصوبات مراجع ذیصلاح (کمیسیونهای موضوع قانون تملک، مصوبه هیأت وزیران/شورا، پروانهها). 2) توصیف دقیق مسیر و مشخصات فنی - تعیین موقعیت مسیر بهصورت دقیق: نقشه UTM، کروکی امضاءشده، عرض حریم موردنیاز، عمق دفن لوله، دهانههای دسترسی. - مشخصات فنی لوله، فشار، قطر، جنس، استاندارد نصب و بهرهبرداری، الزامات ایمنی. - تعیین حریمهای ایمنی و محدودیتهای مترتب بر مالک (مثلاً منع حفاری در حریم، ساختوساز،
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
