پاسخ کوتاه: - اصل ماجرا این است که دیه فقط زمانی الزامآور و قابل وصول است که «مسئولیت» احراز و «الزام به پرداخت» در رأی ذکر شده باشد. این الزام معمولاً در «حکم» میآید، نه صرفاً در «قرار». - «حکم قطعی» که در آن تقصیر/استناد شرعی و میزان دیه مشخص و محکومبه تعیین شده، مستقیماً منشأ اجرای دیه است. - «قرار نهایی» (مثل قرار منع تعقیب، موقوفی تعقیب، یا منع پیگرد) بهطور معمول به تنهایی منشأ الزام به دیه نیست، مگر در فروض استثنایی (مثل تصدیق صلح/تراضی یا پذیرش دیه در قرار تأمین خواسته یا در پی دعوای ضرر و زیان خصوصی که به نحو قابلاجرا تنفیذ شده باشد). توضیح کاربردی: 1) حکم قطعی چیست و اثر آن بر دیه - تعریف: رأیی که در ماهیت دعوا صادر و پس از انقضای مهلتهای شکایت یا تأیید مرجع بالاتر، قطعی شده است (مواد 299 و 303 قانون آیین دادرسی کیفری و مفاهیم عام قطعیشدن آراء). - اثر: اگر دادگاه کیفری در ماهیت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری