پاسخ کوتاه: صدور قرار منع تعقیب بهمعنای پایان تعقیب کیفری است، اما مانع مطالبه دیه در مرجع حقوقی یا از طریق بیمه (در جرایم مشمول بیمه اجباری) نیست. اگر منع تعقیب به علت فقدان عنصر مادی یا انتساب باشد (مثل عدم وقوع جرم یا انتفاء نسبت)، اصولاً دیهای از متهم قابل مطالبه نیست، مگر آنکه از محل بیمه یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی قابل پرداخت باشد. اگر منع تعقیب صرفاً ناشی از گذشت شاکی در جرایم غیرقابل گذشت نباشد و یا موضوع از مصادیق مسئولیت مدنی بدون جرم باشد، امکان طرح دعوای حقوقی برای دیه/ارزش ریالی دیه وجود دارد. توضیح تحلیلی و مبنای قانونی: 1) تفکیک مسیر کیفری و حقوقی - قرار منع تعقیب در آیین دادرسی کیفری (مواد 265 و 270 ق.آ.د.ک 1392) صرفاً رسیدگی کیفری را متوقف میکند و قاطع دعوای خصوصی (حقالناس) نیست، مگر آنکه موضوع اساساً منتفی باشد. - مطابق ماده 14 قانون آیین دادرسی کیفری، زیاندیده میتواند جبران خسارت ناشی از جرم را در دادگاه کیفری مطالبه کند؛ اما اگر به هر دلیل رسیدگی کیفر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
