پاسخ کوتاه: - اصل: سندِ اولیهای که مستقیماً از صادرکننده یا مقام صالح صادر شده و دارای امضای اصلی، مهر یا ویژگیهای اصالت است. بالاترین ارزش اثباتی را دارد. - رونوشت برابر با اصل: نسخهای است که توسط مرجع صالح (دفترخانه اسناد رسمی، نهاد صادرکننده، واحد بایگانی ادارات، یا مرجع قضایی) با اصل تطبیق داده و با درج عبارت «برابر با اصل» و مهر و امضا تأیید شده است. در بسیاری از موارد، از نظر ارزش اثباتی قابل استناد است مگر آنکه اصالت سند مورد تردید یا انکار/ادعای جعل قرار گیرد. - کپی عادی: تصویر یا کپی بدون گواهی. بهتنهایی دلیل کامل محسوب نمیشود؛ معمولاً برای اطلاع و شروع رسیدگی قابل ارائه است اما در صورت انکار یا تردید، باید اصل یا رونوشت گواهیشده ارائه شود. مبنای قانونی و آثار در دادرسی: 1) قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د.م) - ماده 96: اصل اسناد باید در جلسه دادگاه ارائه شود
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری