خلاصه پاسخ: - در دادرسی ایران اصل سند بر کپی مقدم است. کپی ساده (اسکن یا پرینت) بهتنهایی دلیل کامل محسوب نمیشود، مگر طرف مقابل اصالت آن را نپذیرد یا اصل ارائه شود. - رونوشت “برابر با اصل” که توسط مرجع صالح گواهی شده باشد، در اغلب موارد مانند اصل قابل استناد است. - اسکن و پرینت اگر صرفاً تصویر بدون گواهی باشند، ارزش اثباتی ضعیف دارند؛ اما میتوانند با امارات، شهادت، یا پذیرش طرف مقابل مؤثر شوند. - در مقررات ثبتی/اسناد رسمی و تجارت الکترونیکی، نسخههای الکترونیکی دارای امضای الکترونیکی مطمئن یا گواهی رسمی، قابلیت استناد بالایی دارند. تحلیل حقوقی و مستندات: 1) لزوم ارائه اصل یا رونوشت گواهیشده - به موجب ماده 96 قانون آیین دادرسی مدنی: “هرگاه به سندی استناد شود باید اصل آن را دادگاه ملاحظه کند.” استثنا: اگر اصل نزد طرف مقابل یا شخص ثالث باشد و ارائه آن ممکن نشود، دادگاه میتواند حسب مورد دستور ارائه دهد یا با دلایل دیگر قناعت کند. - ماده 57 و 58 قانون ثبت و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری