برای اسناد به زبان خارجی چه باید کرد؟

پاسخ کوتاه و کاربردی 1) اصل، رونوشت، کپی عادی - اصل سند: در دعوا معتبرترین مدرک است (مواد 1284 تا 1292 قانون مدنی، مواد 199 و 210 و 214 قانون آیین دادرسی مدنی). - رونوشت برابر با اصل: اگر اصل در دسترس نباشد، رونوشت مصدّق (تأیید شده توسط مرجع صلاحیت‌دار) می‌تواند به‌عنوان دلیل پذیرفته شود، مشروط به اینکه مطابق مقررات گواهی شده باشد و اصالت آن محل تردید نباشد (ماده 576 ق.آ.د.م درباره تصویر سند، عملاً رویه به پذیرش رونوشت رسمی و گواهی‌شده است). - کپی عادی: فی‌نفسه دلیلیت کامل ندارد، اما می‌تواند اماره باشد و دادگاه برای تکمیل، اصل یا رونوشت مصدّق را مطالبه می‌کند. اگر طرف مقابل اصالت را انکار یا تردید کند، ارائه اصل یا حداقل رونوشت مصدّق ضروری می‌شود (مواد 219، 220، 223 ق.آ.د.م). 2) برای