خلاصه پاسخ: - اصل بر این است که سند عادی باید در اصل ارائه شود؛ کپی صرفاً در صورت «رونوشت برابر با اصل» بودن و احراز اصالت، قابل استناد جدی است. - اگر طرف مقابل نسبت به کپی سند «انکار» یا «تردید» کند، بار اثبات اصالت سند بر عهده ارائهدهنده است و دادگاه تا اثبات اصالت، به آن ترتیب اثر نمیدهد. - در خصوص «تصویر یا فتوکپی» سند، اگر اصل ارائه نشود و طرف مقابل انکار/تردید کند، فتوکپی به تنهایی ارزش اثباتی کافی ندارد مگر این که اصالت از طریق ادله دیگر یا امارات قضایی احراز شود. - در مورد اسناد رسمی، فقط ادعای جعل مسموع است؛ انکار/تردید نسبت به سند رسمی مسموع نیست. توضیحات حقوقی با استناد: 1) تفاوت اصل سند، رونوشت برابر با اصل و کپی ساده - اصل سند: بهترین دلیل است و در اسناد عادی، تا زمانی که نسبت به آن ادعای جعل نشده، معتبر است. - رونوشت برابر با اصل: طبق اصول دادرسی، رونوشت مصدّقِ مأمور صلاحیتدار (مثلاً دفتر اسن
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری