پاسخ کوتاه: در حالت کلی، دو گروه میتوانند تقاضای «انتقال» به شرکت ملی نفت ایران و شرکتهای تابعه آن (شرکتهای اصلی/فرعی وزارت نفت) را مطرح کنند: 1) کارکنان رسمی/پیمانی دستگاههای اجرایی دیگر که خواهان انتقال به وزارت نفت هستند. 2) کارکنان رسمی/پیمانی سایر شرکتهای تابعه وزارت نفت که قصد جابهجایی بین شرکتها را دارند. بهطور معمول، نیروهای قراردادی موقت و پروژهای، مشمول «انتقال» به معنای حقوقی آن نیستند و فقط در قالب خاتمه قرارداد و انعقاد قرارداد جدید ممکن است جذب شوند. توضیح حقوقی و مبانی: - مفهوم «انتقال» در حقوق اداری ایران عمدتاً برای کارکنان رسمی و در بسیاری از موارد برای کارکنان پیمانی تعریف شده است؛ یعنی تغییر دستگاه محل خدمت با حفظ وضعیت استخدامی (سابقه، پایه/طبقه، سنوات بازنشستگی) با موافقت دستگاه مبدأ و مقصد. - ماده ۴۴ قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶) و مقررات مرت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری