در چارچوب حقوق اداری و تأمین اجتماعی ایران، برخورد با «ازکارافتادگی» معلمانِ دارای بیماریهای خاص، وابسته به نتیجه کمیسیونهای پزشکی، امکان ادامه خدمت با شرایط تعدیلشده و مقررات بازنشستگی/ازکارافتادگی است. اگر امکان تطبیق شغلی وجود داشته باشد، معمولاً اولویت با حفظ رابطه استخدامی و بهکارگیری در «مشاغل متناسب» است و صرفاً در صورت عدم امکان تطبیق یا عدم احراز توانایی برای هر نوع شغل، ازکارافتادگی کلی مطرح میشود. خلاصه محورهای حقوقی و عملی - اصل بر حفظ اشتغال با تطبیق: مطابق ماده 91 قانون مدیریت خدمات کشوری و قواعد عام اداره، دستگاه مکلف است پیش از خروج کارمند، امکان جابجایی به پست مناسبتر، کاهش سختی کار، تغییر شرح وظایف، ساعات شناور، دورکاری (در صورت امکان)، یا انتقال به واحدهای ستادی/آموزشی غیرکلاسی را بررسی کند. این رویکرد با فلسفه بازتوانی شغلی در قانون تأمین اجتماعی همخوان است. - تشخیص پزشکی و نوع ازکارافتادگی: - ازکارافتادگی کلی (ماده 2 و 70 قانون تأمین اجتماعی): کاهش قدرت کار بهنحوی که فرد نتواند به هیچ شغلی اشتغال یابد. در این حالت اصولاً تطبیق منتفی است و مستمری ازکارافتادگی کلی برقرار میشود. - ازکارافتا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری