پاسخ کلی (با ارجاع به قوانین): استخدام «شرخر» و توسل به تهدید یا خشونت برای وصول طلب، از منظر حقوقی و کیفری در ایران ممنوع و پرریسک است و هم فرد مباشر (شرخر) و هم آمر/کارفرما میتوانند مسئولیت کیفری و مدنی پیدا کنند. 1) ممنوعیت توسل به زور برای وصول طلب - مطابق اصول کلی، وصول طلب باید از طریق مراجع قضایی و اجرای ثبت/اجرای احکام صورت گیرد. هرگونه تهدید، ایجاد رعب، ضربوجرح، ورود غیرمجاز، تخریب یا سلب آزادی، مصداق جرمهای مستقل است (مانند: تهدید موضوع ماده 669 ق.م.ا. تعزیرات 1375، ایراد ضرب و جرح عمدی مواد 614 و 615 تعزیرات، مزاحمت و اخلال در نظم، توقیف غیرقانونی اشخاص ماده 583 ق.م.ا. قدیم/مواد متناظر در قانون مجازات فعلی، توهین ماده 608، افترا 697، اخاذی که معمولاً از ترکیب تهدید و تحصیل مال شکل میگیرد). - حتی اگر طلبکار «حق» داشته باشد، توسل به زور مشروعیت ندارد و مانع تحقق مسئولیت کیفری و مدنی نمی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
