پاسخ کوتاه: استخدام «شرخر» و تهدید/استفاده از خشونت برای وصول طلب، از منظر حقوق ایران جرمزا و پرریسک است. در صورت وقوع ضربوجرح توسط شرخر، هم خود مرتکب و هم آمر/تحریککننده (طلبکار) بسته به نقش و ادله، با مسئولیت کیفری و مدنی مواجه میشوند. توضیح حقوقی: 1) اصل ممنوعیت توسل به زور برای وصول طلب - مطابق اصول کلی و مواد قانون مجازات اسلامی، وصول طلب باید از طریق مراجع قانونی (دادگاه، اجرای احکام, اجرای ثبت در اسناد لازمالاجرا، اعسار و تأمین خواسته) انجام شود. توسل به تهدید، ارعاب و خشونت برای مطالبه حق، فاقد مجوز قانونی و قابل تعقیب کیفری است. - ماده ۶۹۷ و ۶۶۹ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) رفتارهای تهدیدآمیز و اکراهآمیز را جرم میداند. ماده ۶۶۹: تهدید به قتل یا ضررهای نفسی، شرفی یا مالی یا افشای سری، جرم است. 2) مسئولیت کیفری شرخر در صورت ضربوجرح - ضرب و جرح عمدی: مطابق مواد ۶۱۴ (تعزیرات) و مواد قصاص/دی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری