در پاسخ بهعنوان وکیل دادگستری ایران: صلح عمری و صلح قطعی هر دو از قراردادهای معین یا نامعین معتبر در حقوق ایران هستند که با قصد انشاء، موضوع معین و مشروع، و جهت مشروع (مواد 190، 214، 217 قانون مدنی) واقع میشوند. برای اطمینان از اجرای تعهدات در هر دو نوع صلح، هم ابزارهای قراردادی (در متن صلحنامه) و هم ضمانتهای قانونی و ثبتی قابل پیشبینی است. نکات کاربردی زیر پیشنهاد میشود: 1) درج شروط ضمانتی در متن صلحنامه - وجه التزام برای عدم انجام یا تأخیر: تعیین مبلغ مقطوع بهعنوان خسارت عدم انجام تعهد یا تأخیر (مواد 10 و 230 قانون مدنی). بهتر است دو بند مجزا پیشبینی شود: یکی برای تأخیر در ایفای تعهدات، دیگری برای نقض ماهوی. - حق فسخ مشروط: درج شرط خیار برای صالح (یا هر دو طرف) در صورت عدم انجام تعهدات طرف مقابل در مهلت معین (مواد 399 و 400 ق.م. به قیاس؛ اصل آزادی قراردادی ماده 10). - شرط نتیجه/شرط فعل: اگر تعهدی باید توسط ثالث یا ادارات انجام شود (مثل تفکیک، اخذ سند مستقل یا مفاصاحسابها)، بهصورت شرط فعل با ضمانت اجرای انجام به هزینه متعهد و نیابت قراردادی (مواد 234 و 239 ق.م.) درج شود. - تعهد به تنظیم سند رسمی در مهلت معین: قید زمان و مکان دفترخانه، مدارک لازم، و ضمانت اجرای عدم حضور (وجه التزام و اجازه مراجعه به دادگاه برای الزام به تنظیم سند طبق رویه و ماده 220 ق.م.). - شرط داوری: برای تسریع در حل اختلافات اجرای تعهدات (مواد 454
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری