به عنوان وکیل، برای تنظیم صلحنامه عمری (و حتی مقایسه با صلح قطعی) پیشنهاد میکنم مفاد زیر حتماً به طور صریح، دقیق و بدون ابهام در قرارداد درج شود. مستندات کلی مبتنی بر قواعد عمومی قراردادها در قانون مدنی (مواد 183، 190، 219، 221، 10، 758 تا 770 درباره صلح) و قواعد مربوط به قبض در اموال عینی و ثبت املاک (قانون ثبت و آییننامههای مرتبط) است. مفاد کلیدی در صلح عمری: 1) مشخصات کامل طرفین - نام و نام خانوادگی، شماره ملی، محل صدور، نشانی، شماره تماس. - احراز اهلیت قانونی طرفین (مواد 190 و 211 ق.م). - در صورت وجود، قیم/ولی/وکیل با ارائه مستندات و حدود اختیارات. 2) موضوع صلح (مال مورد صلح) - توصیف دقیق مال: برای ملک شامل پلاک ثبتی، بخش، نشانی، مساحت، حدود اربعه، طبقه/واحد، قدرالسهم از مشاعات و حقوق وابسته (حق ارتفاق، حق انتفاع). - برای اموال منقول: مشخصات فنی/سریال/گواهی مالکیت. - تصریح به اینکه صلح نسبت به عین/منفعت/حق است (مطابق ماده 758 ق.م صلح میتواند در مورد عین، منفعت یا دین و حق باشد). - ذکر وضعیت بازداشت/رهن/توقیف/حق تقدم اشخاص ثالث (اظهار عدم وجود یا ذکر دقیق آنها). 3) نوع و ماهیت صلح عمری - تصریح به اینکه عقد از نوع «صلح عمری» است؛ یعنی ناقل مالکیت عین به مصالحله با حق انتفاع/سکنی/استفاده برای مصالح تا پایان عمر او یا شخص ثالث معین. - تعیین دقیق حق باقیمانده برای مصالح: حق انتفاع، حق سکنی یا حق عمری (مطابق مواد 40، 41، 43، 44، 47، 48، 52 قانون مدنی). - تعیین مدت: تا پایان عمر چه کسی؟ مصالح (عمری)، مصالح
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری