پاسخ کوتاه و کاربردی (با استناد قانونی) 1) تعریف محل سکونت چیست؟ - محل سکونت در عرف حقوقی ایران به جایی گفته میشود که شخص به طور فعلی و واقعی زندگی میکند و حضور فیزیکی مستمر دارد؛ ولو اینکه قصد اقامت دائمی نداشته باشد. قانون مدنی تعریف صریح مستقل از «محل سکونت» ارائه نکرده، اما در متون فقهی-حقوقی و رویه، سکونت به معنای محل استقرار فعلی و واقعی فرد فهمیده میشود. در مقررات آیین دادرسی و ابلاغ اوراق قضایی نیز نشانی محل سکونت به عنوان نشانی فعلی برای ابلاغها اهمیت دارد. 2) تعریف اقامتگاه در قانون چیست؟ - ماده 1002 قانون مدنی: اقامتگاه هر شخص عبارت است از محلی که شخص در آنجا سکونت داشته و مرکز مهم امور او نیز در آنجا باشد. - اقامتگاه، یک مفهوم حقوقی-ثابتتر است که به آن آثار مهمی مانند صلاحیت محاکم، ابلاغ، اهلیت، آغاز مرور زمان در برخی ف
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری