اقامتگاه اشخاص حقوقی چیست و چه آثاری دارد؟

AUتحریریه
۱۴۰۴/۰۷/۱۲
6 دقیقه مطالعه
پاسخ کوتاه و کاربردی به صورت پرسش و پاسخ 1) اقامتگاه اشخاص حقوقی در حقوق ایران چیست؟ - مطابق ماده ۱۰۰۲ و ۱۰۰۳ قانون مدنی و مواد خاص هر نوع شخص حقوقی: - شرکت‌ها و مؤسسات تجاری: اقامتگاه آن‌ها «مرکز اصلی» شرکت است؛ یعنی جایی که اداره واقعی شرکت انجام می‌شود، نه لزوماً محل ثبت. ماده ۵۹۰ قانون تجارت و ماده ۱ قانون ثبت شرکت‌ها مؤید این برداشت‌اند. - مؤسسات غیرتجاری و اشخاص حقوقی عمومی/مدنی: اقامتگاه، محل اداره یا مرکز اصلی آن‌هاست؛ رجوع: ماده ۱۰۰۲ ق.م. و مقررات خاص اساسنامه‌ای هر نهاد. - نکته عملی: نشانی ثبتی در اداره ثبت شرکت‌ها اماره اقامتگاه است، اما اگر «مرکز اداره واقعی» متفاوت باشد، در دعاوی و ابلاغ‌ها می‌توان به محل اداره واقعی استناد کرد؛ رویه قضایی امکان استناد به مرکز واقعی فعالیت را پذیرفته است. 2) تفاوت «اقامتگاه» با «محل سکونت» برای اشخاص حقوقی چیست؟ - «محل سکونت» اصطلاحاً درباره اشخاص حقیقی به‌کار می‌رود (محل زندگی واقعی: ماده ۱۰۰۲ ق.م.)؛ شخص حقوقی سکونت به معنای فیزیکی ندارد. در مورد شخص حقوقی، مع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
اقامتگاه و محل سکونت در حقوق ایران: تحلیل کاربردی در قالب پرسش و پاسخ
مقدمه
این کتاب با زبانی روشن و ساختار پرسش و پاسخ، به تمایزهای بنیادین میان اقامتگاه و محل سکونت در حقوق ایران می‌پردازد. با تکیه بر قواعد قانون مدنی، آثار عملی هر یک در دعاوی، صلاحیت محاکم، ابلاغ اوراق قضایی و تعهدات قراردادی بررسی می‌شود تا خواننده بتواند در مقام مشاور، وکیل یا دانشجو تصمیم‌های دقیق‌تری اتخاذ کند.
دسترسی سریع پس از خرید

دسترسی سریع پس از خرید