در قراردادها تعیین اقامتگاه طرفین چه اهمیتی دارد؟

اهمیت تعیین اقامتگاه طرفین در قراردادها در حقوق ایران - تعریف اقامتگاه و تمایز با محل سکونت: - مطابق ماده 1002 قانون مدنی، اقامتگاه هر شخص محلی است که شخص در آنجا سکونت دائم دارد و مرکز مهم امور اوست. اقامتگاه مفهومی حقوقی و ثابت‌تر از محل سکونت است؛ محل سکونت می‌تواند موقت و متغیر باشد، اما اقامتگاه برای آثار حقوقی ملاک قرار می‌گیرد. - اشخاص ممکن است چند محل سکونت داشته باشند، اما اصولاً یک اقامتگاه دارند، مگر موارد خاص (مثل اقامتگاه اجباری اشخاص حقوقی). - آثار و کارکردهای تعیین اقامتگاه در قرارداد: 1) ابلاغ‌ها و اخطارها: - بر اساس مواد 1010 و 1011 قانون مدنی و مقررات آیین دادرسی مدنی (از جمله مواد 68، 70، 73 و 175 ق.آ.د.م)، چنانچه طرفین در قرارداد اقامتگاه (یا نشانی محل ابلاغ) را تعیین کنند، کلیه اخطارها، اظهارنامه‌ها و ابلاغ‌های قضایی/قراردادی به آن نشانی معتبر تلقی می‌شود. تغییر بعدی نشانی بدون اعلام رسمی مؤثر نیست و ابلاغ به اقامتگاه قراردادی صحیح