اقامتگاه اشخاص حقیقی چگونه تعیین می‌شود؟

AUتحریریه
۱۴۰۴/۰۷/۱۲
6 دقیقه مطالعه
پاسخ کوتاه و کاربردی (با استناد قانونی): - مبنای قانونی: مواد 100 تا 104 قانون مدنی اقامتگاه اشخاص را تعیین می‌کند. تعریف کلی در ماده 100: اقامتگاه هر شخص، محلی است که شخص در آنجا سکونت دائم دارد و مرکز مهم امور اوست. اگر محل سکونت و مرکز امور متفاوت باشد، مرکز مهم امور اقامتگاه محسوب می‌شود. 1) اصول کلی تعیین اقامتگاه اشخاص حقیقی - قاعده اصلی (ماده 100 ق.م): اقامتگاه = محل سکونت دائم + مرکز مهم امور. معیار، قصد استقرار نسبی و تمرکز امور زندگی/کار است، نه صرفاً حضور موقت. - تعدد اقامتگاه: به طور معمول هر شخص یک اقامتگاه دارد؛ ولی اگر شخص چند مرکز مهم امور داشته باشد، اقامتگاه قانونی می‌تواند در موارد خاص بر مبنای مرکز مهم امور غالب تعیین شود. اقامتگاه انتخابی (محل ابلاغ) با تراضی در قرارداد ممکن است ولی جای اقامتگاه قانونی را برای امور دیگر نمی‌گیرد. 2) اقامتگاه‌های خاص - شوهر و زن (ماده 1114 ق.م و اطلاق ماده 100): اصل بر اینکه زن در
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
اقامتگاه و محل سکونت در حقوق ایران: تحلیل کاربردی در قالب پرسش و پاسخ
مقدمه
این کتاب با زبانی روشن و ساختار پرسش و پاسخ، به تمایزهای بنیادین میان اقامتگاه و محل سکونت در حقوق ایران می‌پردازد. با تکیه بر قواعد قانون مدنی، آثار عملی هر یک در دعاوی، صلاحیت محاکم، ابلاغ اوراق قضایی و تعهدات قراردادی بررسی می‌شود تا خواننده بتواند در مقام مشاور، وکیل یا دانشجو تصمیم‌های دقیق‌تری اتخاذ کند.
دسترسی سریع پس از خرید

دسترسی سریع پس از خرید