خلاصه پاسخ: - اقامتگاه (domicile) در حقوق ایران واحد است و با تعدد محل سکونت تکثیر نمیشود. - تعدد محل سکونت ممکن است برای ابلاغ اوراق، صلاحیت محلی دادگاه و اجرای تعهدات آثار عملی داشته باشد، اما قاعده اصلی اقامتگاه را تغییر نمیدهد مگر در موارد استثنایی پیشبینیشده در قانون. - معیار تمایز: قصد اقامت (نیت استقرار) + مرکز مهم امور زندگی. مبانی قانونی: - ماده 1002 قانون مدنی: اقامتگاه هر شخص عبارت است از محلی که شخص در آنجا سکونت داشته و مرکز مهم امور او نیز در آنجا باشد. - ماده 1003 قانون مدنی: هیچکس نمیتواند بیش از یک اقامتگاه داشته باشد. - مواد 1004 تا 1010 قانون مدنی: اقامتگاههای قانونی (مانند اقامتگاه زن شوهردار در صورت اجتماع، صغیر و محجور، مأموران دولت) و آثارشان. - ماده 1011 قانون مدنی: اگر کسی محل سکونت معلوم نداشته باشد، اقامتگاه او محل اقامت فعلی است. - مواد آیین دادرسی مدنی مرتبط با ابلاغ و صلاحیت محلی، از جمله مواد 11، 13، 68 به بعد. پر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
