پاسخ کوتاه: در حقوق ایران «مرور زمان» به معنای سقوط حق تعقیب یا اجرای مجازات/جریمه، به طور عام در امور کیفری و مدنی محدود شده و در بسیاری از حوزههای اداری-شهرداری صراحتاً پذیرفته نشده است. در حوزه ساختوسازهای غیرمجاز، مراجع و کمیسیونهای اداری (خصوصاً کمیسیونهای ماده 100 و 99) اصولاً مقید به رسیدگیاند و گذشت زمان به تنهایی مانع رسیدگی یا اجرای رأی نیست؛ مگر آنکه قانون خاص، قید زمانی یا آثار ناشی از استقرار وضعیت حقوقی (مانند صدور پایانکار، «ماده صد تبصره 2» و آراء قطعی) را پیشبینی کرده باشد. شرح عملی و مستند: 1) چارچوب قانونی اصلی - قانون شهرداری و کمیسیون ماده 100: مرجع رسیدگی به تخلفات ساختمانی در محدوده و حریم شهر. تبصرههای ماده 100 انواع تخلفات (عدم رعایت اصول فنی/بهداشتی/شهرسازی، اضافه بنا، تغییر کاربری، عدم اخذ پروانه) و ضمانت اجرا (تخریب، جریمه، توقف عملیات) را مقرر میکند. در این قانون، «مرور زمان» برای تعقیب یا اجرای آراء پیشبینی نشده است. رویه غالب: گذشت زمان به تنهایی مانع رسیدگی یا اجرای رأی کمیسیون نیست. - قانون تعاریف محدوده و حریم شهر، روستا و… و آییننامههای مربوط، و ماده 99 قانون شهرداری: کمیسیونهای ماده 99 برای ساختوسازهای غیرمجاز خارج از حریم شهر (در دهیاریها و بخشداریها) صلاحیت دارند. مشابه ماده 100،
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
