پاسخ کوتاه: در نظام حقوقی ایران، مسئولیت آلودگی آب بر عهده هر شخص حقیقی یا حقوقی است که با فعل یا ترک فعل خود باعث آلودگی منابع آب شود؛ از جمله واحدهای صنعتی و معدنی، کشاورزان (مصرفکنندگان سموم و کودها)، شهرداریها و دستگاههای خدماتی، بهرهبرداران شبکههای آب و فاضلاب، پیمانکاران پروژهها، و حتی اشخاصی که به طور غیرمجاز فاضلاب یا پسماند را به آبها تخلیه میکنند. این مسئولیت میتواند کیفری، مدنی (جبران خسارت) و اداری/جرایمی باشد. مهمترین مبانی و مراجع قانونی: - قانون توزیع عادلانه آب 1361: - ماده 45 و 46: هرگونه آلودهسازی آبهای سطحی و زیرزمینی ممنوع است؛ وزارت نیرو و دستگاههای ذیربط مکلف به جلوگیری و اعلام جرم هستند. - ماده 18 و 19: هرگونه حریم و حقوق عمومی آبها؛ تعرض به کیفیت و کمیت آب، تجاوز به حقوق عمومی محسوب میشود. - قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست 1353: - مواد 9، 15 و 16: سازمان حفاظت محیط زیست مرجع نظارت بر آلودگیهاست؛ ایجاد و ادامه فعالی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
