مبنای قانونی اخذ عوارض توسط دهیاری‌ها چیست؟

مبنای قانونی اخذ عوارض توسط دهیاری‌ها، مجموعه‌ای از قوانین بالادستی و مقررات خاص روستایی است. اهم منابع و نکات عملی به شرح زیر است: 1) قانون مالیات بر ارزش افزوده (مصوب 1400، لازم‌الاجرا از 1401) - ماده 38 و 39 و به‌ویژه ماده 40: به شوراهای اسلامی شهر و روستا اجازه وضع عوارض محلی را می‌دهد، مشروط به رعایت عدم مغایرت با این قانون و مقررات مربوط. - ماده 52: وضع هرگونه عوارض و وجوهی که در این قانون تکلیف آن‌ها معین شده، توسط شوراها و سایر مراجع ممنوع است. مفهوم مخالف آن: شوراها (از جمله شورای اسلامی روستا) می‌توانند عوارض محلی‌ای وضع کنند که در قانون مالیات بر ارزش افزوده، تکلیف‌شان تعیین نشده یا ممنوع نشده باشد. - نتیجه عملی: دهیاری‌ها از محل مصوبات شورای اسلامی روستا و با رعایت عدم تداخل با پایه‌های مالیاتی و عوارض موضوع قانون مالیات