عوارض خدمات و پسماند چگونه تعیین می‌شود؟

پاسخ کوتاه و کاربردی (با استناد): 1) مبنای قانونی اخذ عوارض پسماند و خدمات - قانون مدیریت پسماند (مصوب 1383) ماده 9 و 12: مدیریت پسماندهای عادی بر عهده شهرداری‌ها و دهیاری‌هاست و هزینه‌ها می‌تواند از طریق تعرفه خدمات از تولیدکنندگان پسماند اخذ شود. - قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران (مصوب 1375 و اصلاحات بعدی) مواد 71 و 77: شوراهای اسلامی (از جمله شورای اسلامی روستا) اختیار تصویب عوارض محلی و بهای خدمات را دارند. - آیین‌نامه مالی دهیاری‌ها (مصوب هیأت وزیران) و دستورالعمل‌های وزارت کشور: چارچوب تنظیم، تصویب و وصول عوارض و بهای خدمات توسط دهیاری‌ها را تعیین می‌کند. - قانون مالیات بر ارزش افزوده جدید (مصوب 1400) ماده 38، 39، 53 و 54: اصول وضع عوارض محلی توسط شوراها و لزوم عدم مغایرت با قوانین بالادستی و ممنوعیت عوارض موازی را بیان می‌کند. همچنین هیأت تطبیق مصوبات باید مصوبات شورا را بررسی کند. - آرای هیأت عمومی دیوان عدالت اداری: بر تفکیک «عوارض» از «بهای خدمات» و لزوم رعایت مبانی محاسبه، شفافیت و تناسب هزینه و خدمت تأکید دارد. 2) تفاوت عوارض با بهای خدمات پسماند - بهای خدمات: وجه در برابر خدمت قابل احصاء (جمع‌آوری، حمل، دفن/پردازش پسماند). باید متناسب با هزینه تمام‌شده خدمت برای هر گروه مصرف‌کننده تعیین شود. مبنای آن اصل قیمت تمام‌شده + حاشیه معقول نگهداری/نوسازی است. مرجع تصویب: شو