پاسخ کلی و عملی (با استناد به مقررات مرتبط) 1) مبنای قانونی اخذ عوارض و جریمه - مبنای عوارض: ماده 77 و 78 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین؛ ماده 30 و 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 (در خصوص اختیار شوراها/دهیاریها در تصویب عوارض محلی مطابق آییننامهها و تصویبنامههای هیات وزیران)؛ بند 16 ماده 71 قانون شوراها (قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور). - برای روستاها: عوارض محلی روستایی با پیشنهاد دهیاری و تصویب شورای اسلامی روستا و تایید مراجع بالادست (بخش/فرمانداری و در چهارچوب مصوبات شورای برنامهریزی و توسعه استان و بخشنامههای وزارت کشور) وضع میشود. فهرست و نرخها معمولا هر سال یا دورهای ابلاغ میگردد. - جریمه و دیرکرد: اصولاً باید مستند به مصوبه شورا/دستورالعمل وزارت کشور باشد. هرگونه وجه تحت عنوان جریمه یا خسارت تأخیر، نیازمند تصریح در مصوبه معتبر و ابلاغ قانونی است؛ در غیر این صورت قابل مطالبه نیست. مستند عام: اصل قانونی بودن اخذ عوارض و جرائم (اصل 51 قانون اساسی، آرای هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در ابطال عوارض/جرائم فاقد مجوز). 2) تفکیک مفهومی: عوارض، جریمه تخلف، جریمه یا خسارت تأخیر - عوارض: وجهی که بابت استفاده از خدمات عمومی محلی یا صدور مجوزها
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
