پاسخ کوتاه: اصل بر این است که دادگاه دعوایی را که خواسته آن «منجز» نیست (مردد، معلق یا مبهم است) نمیپذیرد یا در نهایت قرار رد یا ابطال دادخواست صادر میکند. برای پذیرش دعوا، خواسته باید قطعی، قابل مطالبه و معین/قابل تقویم باشد. با این حال، در موارد مشخصی قانون استثنا یا راهکار اصلاح پیشبینی کرده است. تفکیک مفهومی - خواسته منجز: ادعایی که تحقق آن وابسته به شرط یا امر آینده نیست، ابهام ندارد و قابل مطالبه فعلی است. مانند مطالبه مبلغ معینِ حالشده یا الزام به تنظیم سند رسمی بابت بیعی که ثمن و مبیع و شرایط آن قطعی است. - خواسته غیرمنجز: ادعایی که معلق به وقوع امر آینده یا مشروط است، یا میزان/ماهیت آن مبهم است، یا هنوز حالّ نشده (سررسید نرسیده)، یا تحقق حق منوط به تحقق مقدمات دیگر است. مانند مطالبه خسارتی «در صورت» احتمال ورود ضرر آینده، یا مطالبه وجه قبل از سررسید، یا مطالبه «هریک از دو مال» بدون تعیین. مبانی قانونی - ماده 51 و 54 قانون آیین دادرسی مدنی: دادخواست باید حاوی خواسته و بهای آن به طور «معین» باشد؛ در صورت نقص یا ابهام، مدیر دفتر اخطار رفع نقص میدهد و در عدم رفع، قرار رد دادخواست صادر میشود. - ماده 61 ق.آ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری