در دادرسی مدنی ایران، «خواسته منجز» یعنی خواستهای که تحقق آن معلق به شرط یا اجل آینده نباشد و در زمان تقدیم دادخواست، حال و قابل مطالبه باشد (مواد 51 بند 4 و 62 ق.آ.د.م بهطور غیرمستقیم بر لزوم تعیین و قطعیت خواسته دلالت دارند؛ همچنین اصول کلی دلالت میکند که دادگاه فقط نسبت به حق موجود و حال حکم میدهد). ویژگیهای حکم صادره درباره خواسته منجز: - قابلیت صدور حکم ماهوی قطعی نسبت به اصل حق: دادگاه میتواند بدون مانع تعلیق یا اجلی، نسبت به وجود و حدود حق اظهارنظر کند
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری