سند عادی چیست و چه تفاوتی با سند رسمی دارد؟

راهنمای کاربردی: سند عادی چیست و چه تفاوتی با سند رسمی دارد؟ 1) تعریف سند در حقوق ایران - طبق ماده 1284 قانون مدنی، سند عبارت است از هر نوشته‌ای که در مقام دعوا یا دفاع قابل استناد باشد. - اسناد از حیث اعتبار و تشریفات تنظیم، به «سند رسمی» و «سند عادی» تقسیم می‌شوند (ماده 1286 ق.م). 2) سند رسمی چیست؟ - به موجب ماده 1287 قانون مدنی، اسنادی که در اداره ثبت اسناد و املاک، دفاتر اسناد رسمی یا نزد سایر مأموران رسمی در حدود صلاحیت و بر وفق مقررات قانونی تنظیم شده باشد، سند رسمی است. - ویژگی‌های مهم: - اعتبار امضائات و تاریخ: مفاد تنظیمی آن نسبت به طرفین و اشخاص ثالث معتبر است؛ تاریخ سند رسمی نیز علیه اشخاص ثالث معتبر است (ماده 1305 ق.م؛ مواد 70 و 73 قانون ثبت). - امکان اجرای مستقیم برخی مفاد: برخی اسناد رسمی لازم‌الاجرا هستند و بدون حکم دادگاه قابلیت صدور اجرائیه دارند (مانند اسناد رسمی لازم‌الاجرا در دفاتر اسناد رسمی، موضوع مواد 92 به بعد قانون ثبت و آیین‌نامه اجرای مفاد اسناد رسمی). - قابلیت انکار و تردید: نسبت به سند رسمی، انکار و تردید مسموع نیست و تنها ادعای جعل یا بی‌اعتباری از طریق دعوای مستقل یا دفاع قابل طرح است (مواد 70 و 73 قانون ثبت و مواد 218 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی). 3) سند عادی چیست؟ - هر نوشته‌ای که شرایط سند رسمی را نداشته باشد، سند عادی محسوب می‌شود (ماده 1289 ق.م). - مصادیق متداول: رسید دستی، قراردادهای دستی یا تایپ‌شده بین اشخاص بدون تنظیم در دفترخانه،